..... geen slappeling

Sorry mensen, ik ben aan de verkeerde kant van het stapeltje genummerde brieven begonnen. Hoewel deze niet genummerd is moet het de 99ste brief zijn. In deze brief geeft oom Lambert aan dat de vorige brief van 6 mei was, die brief heeft nummer 98. Ze zijn er niet allemaal meer maar we hebben nog wel even te gaan. Het handschrift is niet overal goed te volgen maar het meeste is leesbaar. Helaas mist een deel van deze brief en hebben hier de helft maar in handen.

Bandjermassin, 13 mei ‘49

Lieve allemaal.

Het wordt weer eens tijd dat ik iets van me laat horen want de 6^e schreef ik voor het laatst. Dus ongemerkt zijn wij al weer een week verder. Een week dichter bij Holland een week dichter bij jullie allen hopen we. Ik heb eerst een poosje in mijn eentje op de kamer op mijn mondorgel muziek zitten spelen en een boekje en brief zitten lezen die ik het Christelijk Jong Mannen Verbond kreeg toegezonden en nu zit ik in onze eetzaal te schrijven aangezien het licht hier beter is als op de kamer want daar is het hopeloos. Vanmiddag ben ik met Joop en te Welscher (?) gaan zwemmen in het zwembad en hebben daar heerlijk geploeterd en allerlei kunstjes uitgehaald. We hielden een conferentie onder water. Ieder uit een hoek van het zwembad zwommen we onder water op elkaar toe en daar op de bodem gaven we elkaar een hand en beduiden we elkaar met gebaren waar we heen zouden zwemmen. Toen gingen we gedrieën onder water en zou ik hen een verhaaltje of een gezegde vertellen door gebaren. “Arme Jacob dronk jenever” weet u wel. Een tijdje later stonden we onder water en daar komt me v.d. Brink naar beneden zakken en salueerde daar voor ons. Ik schoot ineens in de lach met het gevolg dat er een serie luchtbellen naar boven gingen, en ik zelf ook maar …. te lachen. We hebben werkelijk een prettige middag gehad. Vanmorgen hebben we eerst tot 2 uur gewerkt en zijn toen na het eten gaan zwemmen. Nu dat ga ik weer eens overdoen als het kan daar raken je spieren weer een beetje los van ten minste! Gisteravond heb ik ook maar een briefje geschreven aan Jannie, er werd zowaar geboomd over …. en werk gelegenheden, dienst, meisjes, egoïsme, luiheid, menselijkheid enz. zodat er van schrijven maar weinig kwam. Ze zeiden dat ik veel te hard werkte voor hun in Indië. … ik vond ze stellen zich ook wel eens aan. Je wordt hier wel minder misschien en heb niet zoveel met….. en meer. Maar hoe meerder op je drukt, des te minder kun je doen en des te zwaarder zal het je ook vullen als je straks in Holland D.V. weer fors aan de slag moet. Trouwens de laatste keer dat we in Amuntai (een afstand van ruim 160 km) waren tilde ik nog een zakje meel van 100 pond boven m’n macht. Nu dan ben je toch nog geen slappeling dunkt me. Nu dat kapot werken zoals ze dan zeggen dat zal wel mee vallen hoor.

Er is gisteren ook een boot bijgekomen een ….. vanuit Batavia met bemanning en al. Bovenop een nieuwe 14000 tons boot van de Loyd die hier heen gebracht. Op de rede want zulke zware boten kunnen komen. Ze hadden dat ding zo in het water, even opdraaien, die gieken overboord en zakken dat ding. Zo zouden ze hier een stel van die Hollandse motor sleepboten moeten brengen. Dat zou pas je ware zijn om mee te varen hier. Ze zijn met ons stel wat aan het repareren. En zelf zijn we wat aan het schiemannen en allerlei prutskarweitjes aan het opknappen. Er moet ook nog eens wat gaan gebeuren, we zijn nu aan het steken en roestbikken…..